La feroa lingvo uzas diversaj vortfinoj laŭsignife, kaj foje pro nenia racio ĉar maljuneco.....
»hvør« signifas »kiu«, kaj »fall« signifas »vortformo ke ŝanĝas signifecon«. La aĵo, ulo ktp ke rilatas verbon sed ne ricevas -n:

»kallkyn«, virsekso:
maðurin - la virhomo
stolurin - la seĝo

menninir - la virhomoj
stólarnir - la seĝoj

——————————————————————
»kvennkyn«, insekso:
konan - la inhomo
lampan - la lampo

konurnar - la inhomoj
lampurnar - la lampoj

——————————————————————
»hvørkikyn«, neksekso (nek sole vira, nek sole ina):
barn - la infano
breyð - la pano

børnini - la infanoj
breyðini - la panoj

——————————————————————
maðurin etur - la virhomo manĝas

kirkjan er vøkur - la preĝejdomo estas bela

sólin skínur - la suno brilas

fjøllini eru høg - la montoj estas altoj

Týskland er eitt land - Germanlando estas unu lando

Hvat er klokkan? = Kio estas la hormezur(il)o?

Hon er fýra = »Ŝi estas kvar«, estas la kvara horo.

Klokkan er eitt korter til trý - la hormezur(il)o estas unu kvarono poste tri = 2.15

í Føroyum eru átjan oyggjar - En (la) Feraj estas dekok insuloj

Hann spyr, um eg komi - Li demandas, se mi venas

»hvønn« signifas kiun. Ĉi formo signifas »-n« esperante. Uziĝas pri movo elloke novan lokon; montri ŝanĝecon; montri ke »ĉi tion uzas oni«. ——————————————————————

mannin - la virhomon
stólin - la seĝon

menninar - la virhomojn
stólarnar - la seĝojn

——————————————————————
konuna - la inhomon

konurnar - la inhomojn

——————————————————————
barnið - la infanon

børnini - la infanojn
——————————————————————

Vitjar tú ofta vinkonu tína?

Tey vitjaðu meg í gjár - Ili vizitis min hieraŭe

Vit keyptu frukt - Ni aĉetis frukto(j)n

Hoyrdu tú okkum? - (ĉu) Aŭdis ci nin?

Hann fór á fjall = li iris suren monton

Hann skeyt hundin. = li pafis la hundon

Hann sá óhappið. = óhappi**ð**; hvønnfall

Konan koyrir bilin = La inhomo aŭtas/movigas la aŭton

Eg las bókina = Mi legis libron

Mamma mín etur breyð = Panjo mia manĝas panon

Eg keypti breyðið í gjár = Mi aĉetis la panon hieraŭe

Eg skrivi brævið = Mi skribas la leteron

»hvørjumfall«: daŭri samloke, aŭ malŝanĝeco. En la esperanta, ni direblas ĉi tion per »-e, -o«:
——————————————————————
manninum - la virhomo
monnunum - la virhomoj

stólinum - la seĝo
stólunum - la seĝoj

——————————————————————
konuni - la inhomo
konunum - la inhomoj

——————————————————————
barninum - la infano
børnunum - la infanoj
——————————————————————

Han var á fjalli = li estis sure monto
li estis surmonte

á borðinum = sure la tablo (senmove)
surtable

á borðið = suren la tablon (movo la tablon)
surtablen

á fjalli = sure monto
surmonte

á fjall = suren monton
surmonten

í skúlanum = en lernejo
enlerneje

í skúla = en lernejon
enlernejen

í havnini = en haveno
enhavene

í havnina = en havenon
enhavenen

í enskum = en (la) angla
enangle (angle)

skrivar soninum = skribas alfrate

Montras la »-es« en »kies, ties« osv, och »-a« kiam ni priparolas havecon.

mansins - la virhoma
stólsins - la ŝega

konunnar - la inhoma
barnsins - la infana

mannanna - la virhomaj
stólanna - la seĝaj

konanna - la inhomaj
barnanna - la infanaj