Ĉi tri plenverboj estas la plejgravaj en la lingvo, sed ankaŭ ne tutlaŭas regulojn kompare ol la aliaj plenverboj:


1
Necertas
-u
 2
Tute Necertas
-oo

 -O, Apoga
-i
4
*Ne
certas
Plen
あるあろう
ありない
する*しょうせぬ
しない

ます
*ましょうまし
ませぬ
ません

くる*こよう
こぬ
こない
Duon
すごい*すごかろう
すごくすごくない

有る ある malsenas (ekzistos, havas). La ĉinlitero ne ofte uziĝas.

する Ofte tradukiĝas kiel »faras, faros« sed ofte nur uziĝas al nejapaj vortoj por verbigi.

ます Pratempe signifis »estas«, sed nuntempe ne signifas tiele kaj estas nur pliĝentiliga vorto. Formiĝas plejparte same kiel する, sed tempo aliiĝis kelkajn formojn.

来る くる venas, venos.


※ La malo de »malsenas« estas kompreneble, »senas«. Do ある iĝas al nur la duonverbo ない.

※ Foje せよう uziĝas anstataŭe しょう, kaj きよう aŭ こう anstataŭe こよう. Ĉi nesameco estas laŭdialekte kaj laŭepoke. こう ekzistas en la frazo, »いってこうか«  kiu signifas »veninte, mi venos«. Tamen ĉi tiuj ne memorindas.

※ Rimarku la sonojn, ne la skribmanierojn:
aḓi, ŝi, ki(あり, し, き)
aḓoo, ŝoo, kojoo(あろう, しょう, こよう)

すごろう (sugok aḓoo) estas kunmetido de すごく あろう (sugoku aḓoo). La u-sono de la く nediriĝas. kaj do ne skribiĝas.

»*«

Formsignifoj:

1 kaj 2: Pri »ne plencertas« jam scias ni de la ĉapitro pri duonverboj. Tamen la plenverba formo peras la u-sonon (る ḓu).

La »tute necerta« formo estas pli necerta ol la »ne plencerta«. Se ago, okazo, afero ktp jam komencas, aŭ se oni decidas ion mem, scias oni ete pri la okazanto kaj okazonto.

Ekzemple, se mi naĝas, la ago de naĝeco ne jam tute ĉesis sed mi scias pri la komenco. Kredeble mi jam eniris la akvon, eble mi jam naĝis iomtempe, sed la tuta naĝo ankoraŭ okazas do ne scias mi pri se, ekzemple, mi dronos. Tamen se mi naĝos, ne scias mi eĉ pri la komenco de la naĝo, kaj do la afero estas pli necerta ol naĝas.

Simile, se mi supozas ion, estas tre necerta afero. Supozoj estas dubplenaj. Se mi scias ion, estas pli certa (sed ne tutcerta, ĉar homa pensilo kaj informo ne ĉiam korektas). Se mi invitas iun, tute ne scias mi pri ĝian respondon (eĉ se mi supozas aŭ esperas) ĉar unu homo ne scieblas la pensojn de alia homo, kaj plie, homo ne scieblas la estontecon.

Do ĉi »tute necerta« aŭ »dubplena« formo uziĝas al duboj, supozoj, os-formoj, invitoj kaj aliaj aferoj laŭbezone.

»*«

3,1: La apoga formo de la plenverbo ankaŭ uziĝas kiel o-vorto, anstataŭe la radiko.

ある あり 
かたい 
ありがたい 

する し 
あげる 
しあげる 

3,2: Se la du verboj envicaj estas unu plenverbo kaj unu duonverbo, tiam la unua verbo uzas la »necertan formon« (ある, すごい) kaj ne la apogan formon.

ある まじい こと
ekzistas nedevas afero
= afero kiu devas ne ekzisti